२२ पुष, काठमाडौं । राजनीतिमा समय र सन्दर्भले कति क्रुर मोडहरू ल्याउँछ भन्ने एउटा ज्वलन्त उदाहरण बनेको छ— नेकपा एमालेका नेता टोपबहादुर रायमाझीको उम्मेदवारी सिफारिस । नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणको गम्भीर आरोपमा कारागारको चिसो छिँडीमा दिनहरू काटिरहेका रायमाझीलाई नेकपा एमाले अर्घाखाँचीले आगामी प्रतिनिधिसभा निर्वाचनका लागि फेरि एकपटक भरोसाको केन्द्र बनाएको छ ।
आफ्ना नेता कानुनी कठघरामा उभिए पनि जिल्लाका कार्यकर्ता र नेतृत्वले उनलाई अझै पनि आफ्नो निर्विकल्प सारथी मान्दै उम्मेदवारको रूपमा सिफारिस गर्ने सर्वसम्मत निर्णय गरेको छ, जसले राजनीतिक वृत्तमा एउटा गम्भीर र भावनात्मक बहस छेडिदिएको छ ।
एमाले लुम्बिनी प्रदेशका मुख्यमन्त्री एवं केन्द्रीय सदस्य चेतनारायण आचार्यको उपस्थितिमा बसेको जिल्ला कमिटीको बैठकले रायमाझीको नाम पहिलो नम्बरमा राखेर केन्द्रमा पठाएको छ । उनीसँगै जिल्ला अध्यक्ष पिताम्बर भुसाल, बिजुला रायमाझी, वमबहादुर विश्वकर्मा र भोजबहादुर शाहको नाम पनि सिफारिस त गरिएको छ, तर सबैको नजर भने कारागारभित्रै रहेका टोपबहादुरतिरै सोझिएको छ। एउटा नेता जसले जिल्लाको विकास र राजनीतिमा वर्षौँ पसिना बगायो, आज उनी स्वयम् आफ्नो स्वतन्त्रता र प्रतिष्ठाको लडाइँ लडिरहेका बेला पार्टीले दिएको यो काँधले उनका समर्थकहरूमा आशा जगाएको छ भने आलोचकहरूमा आक्रोश र आश्चर्य पैदा गरेको छ ।
यो सिफारिस केवल चुनावी प्रक्रिया मात्र होइन, यो एउटा यस्तो भावनात्मक र राजनीतिक अडान हो जहाँ पार्टीले आफ्ना संकटमा परेका सिपाहीलाई एक्लो नछाड्ने सन्देश दिन खोजेको देखिन्छ । अर्घाखाँचीको माटोबाट उठेका रायमाझीका लागि यो निर्वाचन केवल एउटा सिटको लडाइँ मात्र हुनेछैन, बरु कारागारको पर्खालबाहिरको जनताको अदालतमा आफ्नो निर्दोषिता र लोकप्रियता सावित गर्ने एउटा अन्तिम अवसर पनि हुन सक्नेछ ।
चुनावी सरगर्मी बढ्दै जाँदा बन्दी गृहबाट सुरु भएको यो यात्राले अर्घाखाँचीको चुनावी परिणामलाई कुन दिशामा मोड्ला, त्यो भने निकै कौतूहलपूर्ण बनेको छ ।
