७ फाल्गुण, काठमाडौं । गोरखा निर्वाचन क्षेत्र नम्बर १ मा आसन्न प्रतिनिधि सभा निर्वाचनको सरगर्मी बढ्दै जाँदा परम्परागत राजनीतिक शक्तिहरू र नयाँ उदय भएका पात्रहरूबीचको प्रतिस्पर्धा निकै रोचक र पेचिलो बन्दै गएको छ ।
विशेषगरी, माओवादी केन्द्र र नेपाली कांग्रेसको बलियो पकड मानिने यस क्षेत्रमा जेनजी आन्दोलनका अगुवा सुधन गुरुङको इन्ट्रीले चुनावी समीकरणमा नयाँ तरंग ल्याइदिएको छ ।
गोरखा नगरपालिका–३ का ७२ वर्षीय टीकाराम थापा जस्ता सचेत मतदाताहरू, जसले विगतमा कांग्रेस, एमाले र माओवादीलाई पालैपालो मतदान गरिसकेका छन्, अहिले ‘सबैलाई हेरियो, तर देशको मुहार फेरिएन’ भन्दै चरम अन्योल र निराशामा देखिएका छन् । ग्रामीण भेगका वृद्धवृद्धाहरूमा नेताहरूले देखाउने आश्वासनका सपना र गाउँको रित्तिँदो अवस्थाबीचको विरोधाभासले पुराना दलहरूप्रति ठूलो वितृष्णा पैदा गरेको स्थलगत अध्ययनले देखाउँछ ।
विशेषगरी, माओवादी केन्द्र र नेपाली कांग्रेसको बलियो पकड मानिने यस क्षेत्रमा जेनजी आन्दोलनका अगुवा सुधन गुरुङको इन्ट्रीले चुनावी समीकरणमा नयाँ तरंग ल्याइदिएको छ । चुनावी मैदानमा उत्रिएका उम्मेदवारहरूका लागि यसपटक विगतको जस्तो सहज जितको अवस्था देखिँदैन । पुराना दलको ‘भोट बैंक’ मानिने युवा र तटस्थ मतदाताहरूमा विभाजन आउने संकेत देखिएको छ ।
चुनावी मैदानमा उत्रिएका उम्मेदवारहरूका लागि यसपटक विगतको जस्तो सहज जितको अवस्था देखिँदैन। माओवादीका हरिराज अधिकारी विगतका विकास निर्माणका काम र आफ्नो अनुभवलाई मुख्य आधार मान्दै पुनः चुनावी मैदानमा छन् भने कांग्रेसका प्रेम खत्री आफ्नो १६ वर्षको समाजसेवा र सफल पर्यटन व्यवसायीको छविलाई जितको सूत्र बनाउन व्यस्त छन् । यद्यपि, दुवै पुराना दलका उम्मेदवारहरूले विगतका प्रतिनिधिहरूले चुनाव जितेपछि गाउँ बिर्सिएको भन्ने नागरिकको गम्भीर आरोप र आक्रोशको सामना गरिरहनु परेको छ ।
त्यसमाथि राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीबाट उम्मेदवार बनेका सुधन गुरुङले भदौ २३ र २४ को घटनापछि युवा पुस्तामा देखिएको असन्तोषलाई आफ्नो पक्षमा पार्ने रणनीति लिएका छन्, जसले गर्दा पुराना दलको ‘भोट बैंक’ मानिने युवा र तटस्थ मतदाताहरूमा विभाजन आउने संकेत देखिएको छ ।
भौगोलिक रूपमा अत्यन्तै विकट रहेको यस क्षेत्रमा बुढीगण्डकी जलविद्युत आयोजना र उत्तरी गोरखाको सडक सञ्जाल जस्ता मुद्दाहरू दशकौँदेखि चुनावी नारामा मात्रै सीमित भएका छन् । एमालेका युवा नेता आरसी लामिछाने पनि संगठनको कमजोरीका बाबजुद विद्यार्थी राजनीतिबाट आर्जेको साख जोगाउँदै घरदैलोमा सक्रिय छन् । विगतका निर्वाचनहरूमा माओवादीको वर्चस्व रहेको यस क्षेत्रमा यसपटक कुनै पनि दलबीच गठबन्धन नहुनु र रास्वपा जस्ता नयाँ शक्तिको उदय हुनुले मत परिणामलाई अनपेक्षित बनाउन सक्ने देखिन्छ ।
एकातिर राजनीतिक दलका उम्मेदवारहरू ‘आकाशका तारा खसाल्ने’ आश्वासन बाँडिरहेका छन् भने अर्कोतिर स्थानीय बासिन्दाहरू आफ्ना मारिएका सन्तानको न्याय र आधारभूत आवश्यकताको हिसाबकिताब खोज्दै दाउराको चिर्पटले नेता लखेट्ने सम्मको आक्रोश व्यक्त गरिरहेका छन् ।
